Historie Oeverzwaluwen

Historie Oeverzwaluwen Voetbal Koudum

Oeverzwaluwen Unitas

Voetbalvereniging Unitas Staand v.l.n.r.: Luutsen (Luut) Siebes Stellingwerf, Hendrik Gerrits de Jong en Jan Mensonides. Midden v.l.n.r.: Hessel de Jong, Gerrit Jans Klijnstra en Sytse Boukes Algera. Voor v.l.n.r.: Klaas Deinum, Ids Pries, Klaas de Jong (zoon van zuiveldirecteur), Frederik (Fré) de Boer en Jacob Haitses de Jong. Drie van de vier Unitas oprichters staan erbij: Klaas Deinum, Ids Pries en Fré de Boer. Ype fan de Molen wordt yn 1929 ook genoemd als oprichter. Deze foto is ongeveer gemaakt in 1932 en toen hadden alleen Hylkema, die later dominee is geworden, en Fré de Boer voetbalschoenen. De rest voetbalde op “kistjes”.

Oeverzwaluwen is opgericht in 1929 als Unitas

De vereniging op 10 juli 1929 is opgericht onder de naam “Unitas”, door de heren F. de Boer, K. Deinum, Y. v/d Molen en I. Pries.
Het is niet zo dat er voor 1929 geen andere sportvereniging in Koudum is geweest. We kregen toevallig een schrijven onder ogen afkomstig van het bestuur van de “Koudumer Korfbalclub”. Hierin werd verzocht om een sportterrein beschikbaar te stellen “waar dan behalve oefeningen in het korfbalspel eventueel; ook andere lichaamsoefeningen kunnen plaatsvinden”.
Deze korfbalclub was in 1931 opgericht en het verzoek was dan ook uit dat jaar. Net als met “Unitas” heeft men zeer waarschijnlijk zelf voor een terrein moeten zorgen. Naast het aantal leden was het hebben van geen sportterrein destijds een belangrijke oorzaak van het regelmatig “overlijden” van de verenigingen. Ook is bekend dat er in het jaar 1932 een korfbalvereniging “Kwiek” bestond. Op een in dat jaar gehouden seriedag werd men namelijk kampioen. De wedstrijden werden toen gespeeld op een terrein gelegen aan de Dammenseweg, tussen het gezinsvervangend tehuis “Galamahiem” en de woning van L. de Boer. 

Geschiedenis Oeverzwaluwen locatie aan de Bovenweg Koudum

Een foto uit de jaren dertig laat zien dat men ook een terrein aan de Bovenweg heeft gehad. Deze is genomen tijdens de training op het terrein achter de woningen van destijds Klaas Bakker en Jan D. Bouwstra en toont de “sterren” die de naam Unitas toen hoog moesten houden.

Over de periode 1929 tot 1938/1939 zijn geen officiële stukken meer te vinden. Van laatst vermeld seizoen tot 1945 is nog een “verslagschrift v.v. Unitas”. Uit de aanhef van het eerste jaarverslag in dit schrift blijkt wel, dat het daarvoor een moeilijke periode is geweest:”In de voorraadschuur van de heer J.J. Reinstra werd op de avond van 26 juni de grondslag gelegd voor de wederoprichting van de herhaaldelijk “overleden” voetbalvereniging “Unitas”, aldus het verslag.

 

Ook heeft men gespeeld op een terrein bij de boerderij van Anne Bajema (thans Sjoerd de Vries), in de poel, aan de Dammenseweg enz. Zoals gezegd was het eerste sportterrein dat van de stichting “Vendu Tivoli” (het tegenwoordige zgn. oude veld) Deze stichting stelde zich ten doel de inrichting en onderhoud van een terrein met gebouwen ten behoeve van groenteveilingen alsmede de aanleg en onderhoud van een sport/speelterrein. Het was eerst een zandafgraving, waar honderden Oeverzwaluwen een broedplaats vonden. Dit is tevens de verklaring voor de latere naam van de vereniging. In 1939 is deze broedplaats geschikt gemaakt voor het sportterrein “Vendu Tivoli.

Omdat het terrein niet voldeed aan de eisen van de KNVB werd het in 1948 verbeterd en vergroot. Daartoe is o.a. het voetpad dat liep naar de boerderij van Veldstra (later Zwerver en in ’79 afgebroken) naar de woning van Westra, bij het terrein gevoegd. De sportvereniging kwam toen financieel moeilijk te zitten want men moest hiervoor ƒ1.500,- op tafel brengen, terwijl de huur verhoogd werd van ƒ100,- naar ƒ300,- per jaar. Bovendien moest de vereniging nog een kleedgelegenheid aanbrengen. Ook dit is door middel van gehouden bazars en extra bijdragen van de gemeente weer rond gekomen. Het kleedlokaal is gebouwd door de leden op het gedeelte waar nu “de Klink” staat.

Op de foto de eerdere ingang van het sportterrein op de hoek tussen Vendu Tivoli en de Nieuweweg. Rechts was nog een klein hek, net als links. Dit was draaibaar en voerde langs het entree-hokje met loket, wat nog net te zien is. Het grote hek was voor de wagens die naar de veiling gingen.

Op de foto de eerdere ingang van het sportterrein op de hoek tussen Vendu Tivoli en de Nieuweweg.

Op de foto de eerdere ingang van het sportterrein op de hoek tussen Vendu Tivoli en de Nieuweweg.

Omdat het terrein niet voldeed aan de eisen van de KNVB werd het in 1948 verbeterd en vergroot. Daartoe is o.a. het voetpad dat liep naar de boerderij van Veldstra (later Zwerver en in ’79 afgebroken) naar de woning van Westra, bij het terrein gevoegd. De sportvereniging kwam toen financieel moeilijk te zitten want men moest hiervoor ƒ1.500,- op tafel brengen, terwijl de huur verhoogd werd van ƒ100,- naar ƒ300,- per jaar. Bovendien moest de vereniging nog een kleedgelegenheid aanbrengen. Ook dit is door middel van gehouden bazars en extra bijdragen van de gemeente weer rond gekomen. Het kleedlokaal is gebouwd door de leden op het gedeelte waar nu “de Klink” staat.

Nieuwe hoofdveld in 1972

In het  seizoen 1972/1973 werd het huidige hoofdveld in gebruik genomen met een wedstrijd tegen Heerenveense Boys: er werd er gewonnen met 2-1.  De kranten maakten melding van de feestelijke opening en van het mooiste veld van Friesland. Op de meest rechtse foto  de aftrap c.q. opening, met Jelle de Boer en burgemeester Pasma.

Wat ook opmerkelijk was, is het bericht van het bestuur aan de selectie van het eerste elftal. Niks geen mail, zoals vandaag de dag, maar een persoonlijk briefje van het bestuur met wat er van je verwacht werd.

oeverzwaluwen1972-opstelling-en-training

Oeverzwaluwen Jubileum commissie in 2004

Op de foto jubileum commissie in 2004

In 2004 vierde Oeverzwaluwen Voetbal haar 75 jarig bestaan


Naast de festiviteiten is er op  21 augustus 2004  een jubileumboek uitgebracht. Dit jubileumboek is nog beperkt verkrijgbaar. Vraag hiervoor bij het bestuur.

Grootste successen van Oeverzwaluwen

Na een aantal jaren in de 1e klasse te hebben gespeeld ( 2010 t/m 2014), en 2e klasse (2014-2015) speelt Oeverzwaluwen momenteel weer 3e klasse. Een van de grootste successen in haar historie was het behalen van de Noordelijke beker in 1992 als derdeklasser. Een artikel hierover staat hieronder gepubliceerd:

Het behalen van de Noordelijke beker 1992

De topschutters van het Friese amateurvoetbal: Theun Enne de Vries
KOUDUM – 21 mei 2013: Afgelopen zaterdag won Harkemase Boys de noordelijke districtsbeker door in de finale SC Genemuiden met 3-2 te verslaan. Voor de Harekieten was het de vijfde keer in de afgelopen zeven jaar dat deze prijs in de wacht werd gesleept. De tendens van de laatste jaren is dat de noordelijke districtsbeker wordt gewonnen door een ploeg uit de twee hoogste klassen. De laatste keer dat een club van een lager niveau de beker won, was in 2002. In dat jaar won SC Joure als tweedeklasser de beker. Een fantastische prestatie, al waren de Jousters een jaar na de bekerwinst al hoofdklasser. Unieker was de winnaar van 1992, het Koudumer Oeverzwaluwen. Zij pakten de beker als derdeklasser.

Logischerwijs moet je in het bekertoernooi zo nu en dan een beetje geluk hebben met de loting. Dat was bij De Oeverzwaluwen in 1992 geenszins het geval. Er werd vakkundig afgerekend met hoger spelende elftallen zoals VV Heerenveen, Broekster Boys en DIO Oosterwolde. Die verrassende overwinningen zorgden ervoor dat de blauwhemden zowaar in de finale belandden. Op 28 mei 1992 was hoofdklasser Achilles 1894 op het veld van VV Drachten de tegenstander. Door velen werd de wedstrijd gezien als formaliteit. Een derdeklasser maakt geen kans tegen een hoofdklasser, zo was de veronderstelling. Dat was een misvatting. In de reguliere speeltijd hield Oeverzwaluwen de Assenaren keurig op 2-2. In de strafschoppenserie kreeg ‘het wonder van Koudum’ gestalte. Oeverzwaluwen won de beker. Op de foto het winnende elftal van de Koudumers. Van links naar rechts op de foto Jan Werkman, Andries van der Galiën, Mindert Veenstra, Jelle van der Veen, Lolke Boerstra, Luutzen de Vries, Ype Haytema, Theun Enne de Vries en Hans de Vries.

Oeverzwaluwen 1992 winnaar Noordelijke Beker KNVB

Oeverzwaluwen 1992 winnaar Noordelijke Beker KNVB

Van deze unieke lichting was Theun Enne de Vries de absolute topschutter. Toen hij in 1980 bij de eerste selectie van ‘de Sweltsjes’ kwam, speelde het Koudumer vlaggenschip in de eerste klasse van de FVB. De Vries bouwde al snel een reputatie op als een voetballer die gemakkelijk scoorde. Dat zorgde ervoor dat hij in 1986 verkaste naar Hubert Sneek, dat destijds in de eerste klasse speelde. Het avontuur in Sneek duurde maar een jaar. De Vries belandde op de bank en besloot terug naar Koudum te gaan. De gloriejaren braken aan. In de vijf seizoenen na zijn terugkeer behaalde de ploeg van het legendarische sportpark De Sândobbe liefst drie kampioenschappen, alleen onderbroken door een degradatie in 1989. De Koudumers kwamen terecht op het één-na-hoogste niveau, de tweede klasse. Daar bivakkeerden ze tussen 1992 en 1995. In dat tijdperk speelde het elftal één van de vreemde wedstrijden ooit uit het Friese amateurvoetbal. Op het Zuidersportpark in Sneek wonnen Theun Enne en zijn ploegmakker met 5-6 van ONS, nadat de oranjehemden na 78 minuten nog met 5-1 aan de leiding gingen. Door dit resultaat verspeelde ONS de titel. Blauw Wit’34 werd die zaterdag kampioen. Theun Enne de Vries speelde voor het eerste elftal van Oeverzwaluwen van 1980 tot 1994. Hij kwam daarin tot 155 doelpunten.

Klaas Dijkstra  heeft het boek ‘Killers! Topschutters uit het Friese amateurvoetbal’ geschreven. In het boek vertelt De Vries over zijn succesvolle voetbalcarrière. 

Bert Wagendorp van de Volkskrant destijds, schreef in 2002 een column waarin hij zijn liefde beschrijft voor…..Oeverzwaluwen. Lees hier het artikel.

Bijna hoofdklasser in seizoen 2010-2011

Oeverzwaluwen Urk 2011Na drie jaren in de 2e klasse dwingt Oeverzwaluwen in seizoen 2009-2010 met een 2e plaats promotie af naar de 1e klasse, ongekend voor de kleine dorpsclub. Clubs als het roemruchte Urk zijn bijvoorbeeld tegenstander (foto). In het seizoen erop wordt wonderwel prima gepresteerd en mag zelfs nacompetitie gespeeld worden.Het scheelde dat jaar niet veel of Oeverzwaluwen was hoofdklasser geweest. Lees hier een artikel uit de LC van dat jaar.  Het jaar 2011-2012 gaat ook nog prima, maar in het seizoen 2012-2013 wordt het vechten tegen degradatie, en het jaar erop wordt dit een feit. In het seizoen 2014-2015 kunnen de Sweltjes onder leiding van trainer Daniel Schmidt het ook niet bolwerken en keert men via een vrije val (2x degradatie achter elkaar) terug in de 3e klasse.

Het heden

In het seizoen 2015-2016 probeert trainer Jan Willem Zwart met een hele jonge ploeg zich te handhaven in de 3e klasse. Uiteindelijk gaat het boven verwachting en eindigt het 1e elftal keurig in het linkerrijtje.

We zullen zien wat het seizoen 2016/2017 de vereniging brengt.

[vc_row][vc_column width=”1unde/fined”][vc_gallery type=”image_grid” interval=”3″ images=”4184,4284,4286,4287,4288,4289,4206,4303,4304,4285″ onclick=”link_image” custom_links_target=”_self” title=”Een greep uit de historie”][/vc_column][/vc_row]